Archive for the ‘Erasmus’ Category

The journey home

Sunday, December 20th, 2009

Hey everybody,

Het is zover! binnen een half uur staat onze taxi hier richting de bushalte aan de university en vandaar uit begint onze 5u durende busrit richting Dublin.

Het afscheid was zwaar, mensen die je op 4maand hebt leren kennen, voelen alsof je ze al heel je leven kent.
Velen neem je echt afscheid, wens je een goede reis terug, maar eigenlijk ook een goed leven. bizar om dat iemand te wensen na er elke week mee uit te gaan!

Anderen zeg je ‘Tot ziens, hopelijk!’

Naar Dublin gaan we met ongeveer 20man, daar spenderen we de laatste 2nachten in een jeugdherberg en gaan we 1 voor 1 met de vlieger richting huis. Anton en ik nemen het vliegtuig dinsdag morgen omstreeks 7u en landen dan in (hopelijk een wit) België omstreeks 9u-10u plaatselijke tijd.

Erasmus heeft mijn leven bepaald! ik denk dat je via deze blog wel besefte dat het idd de moeite was!

tot gauw!

And now…. the end is near

Wednesday, December 9th, 2009

Hellow everybody,

eindelijk nog eens een up date!

ik weet het, de laatste tijd niet meer zo actief aangezien ik niet echt meer grootse avonturen beleef zoals uitstappen, festivals, …
maar daarom niet minder leuk!

de afgelopen weken zijn eigenlijk eenvoudig samen te vatten: steeds minder lessen, steeds meer vrije tijd, evenveel feestjes, leuke avonden, lekkere maaltijden en nog steeds nieuwe mensen leren kennen
(dat is trouwens iets dat raar gaat zijn in België, thuis leer je namelijk niet op de zelfde manier mensen kennen!)

Het einde is echter in zicht, binnen 2 weken heb ik namelijk zelfs al een nachtje in mijn eigen bed achter de rug!

eerst wat korte gebeurtenissen die ik nog herinner ^^

  • De Overstromingen: je zal het waarschijnlijk al gezien hebben de laatste weken, over de overstromingen in Engeland (en Ierland)
    Ook hier was het van dat! zoals je hier kan zien (op hier klikken) was het de moeite! eigenlijk zijn er op de weg van Brookfield(residentie) naar UL(campus) enorm veel uitgestrekte velden langs de ene kant. Door het regenweer is het echter momenteel 1 groot meer, de gasten van UL Kayak zijn zelfs met hun boot van de Boathouse tot aan de Aldi kunnen peddelen (normaal allemaal velden)
    zelfs de campus stond gedurende enkele dagen onder water, al was dat enkel het oude sportgebouw, 1 van de on-campus dorpen en de ingeniersgebouwen (niet mijnen coté dus). Deze overstromingen zijn simpelweg het gevolg van de gigantische regenval van de afgelopen weken, Ja, we hebben zelfs stukken meer gehad dan in België! sommige dagen was het maar een half uurtje droog terwijl het 15u echt stortregende.
  • Farewell party: vorige vrijdag organiseerde de UL International Society een afscheidsfeestje in de Stables (de bar on-campus) voor alle Erasmussers en Study-Abroad. Met dank aan mijn zus Annelies bracht ik het lumineuze idee om allemaal een Ierse vlag te kopen en die dan te laten signeren door elkaar als aandenken aan ons 4maand durend avontuur.
    Stuart (de ‘president’ van de club organiseerde de aankoop en wij deden het schrijfwerk! )
    Een ander aspect aan de avond van het uitreiken van awards.
    variërend van best Ierse accent, Ierse gewoontes tot partyanimal, grapjas, … (iedereen had vooraf via mail zijn stem kunnen uitbrengen)
    Volledig onverwacht (al had Jonas er om gewed met mij) vielen enkelen van ons in de prijzen!
    onverwacht aangezien wij slechts 1 georganiseerde trip hadden meegedaan met die club (Belfast)

    Max mocht de prijs van ‘Most Irish’ in ontvangst nemen, niet onterecht als je weet dat hij verlekkerd is op Guinness, Whiskey en Irish breakfast (maar wie niet!)
    Ik ontving een mini-opblaaspop omdat ik verkozen was tot ‘Most Charming Erasmus’. Ik voelde me enorm vereerd (en geamuseerd) om de pop te mogen in ontvangst nemen! gewoon jezelf zijn en vriendelijk zijn tegen iedereen heeft dus toch zijn voordelen!

  • Examens: Jawel, de examens zijn hier al reeds begonnen! ik had namelijk mijn eerste examen gisteren!
    gelukkig zijn ze hier niet te vergelijken met examens bij ons (tenzij met examens in het middelbaar)
    Het ging dus vrij vlot om maar zo weinig gedaan te hebben!
    Mijn volgende examens zijn 15, 16 en 19, waarna ik de 20ste naar Dublin vertrek en de 22ste al thuis sta!
  • Christmas @ UL: In Ireland kennen ze geen Sinterklaas (gelukkig kwam er met de post iets toe). Daardoor is het hier al vollop Christmas-spirit. en net zoals Halloween zijn de Ieren er dol op!
    Hier in Brookfield zijn alle spoken en heksen aan de ramen netjes vervangen door boompjes en mini-sinterklaasjes (de ene al wat mooier dan de ander)
    Ook op de campus zijn ze er eigenlijk enorm mee bezig, ze doen echt de moeite om de campus een echte dorpssfeer te geven door overal kerstverlichting, bomen, … te planten!
    Al ben ik niet de grootste fan van al die decoratie-heisa, hier geeft het eigenlijk een aangename sfeer, zeker als je om 17u in de half-donkerte richting bushalte stapt!
  • Hoodies:(truien) Alle clubs hadden voor hun leden te Clubhoodies gemaakt. We waren echter met een paar niet zo tevreden over de ontwerpen aangezien er nergens echt duidelijk ‘University of Limerick’ op stond. Vandaar dan Anton en ik besloten om er ons zelf te maken!
    Na wat rond te vragen, waren er eigenlijk veel van ‘onze bende’ geïnteresseerd en besloten we eens een belletje te geven aan de Student Union. Zij waren laaiend enthousiast over ons initiatief en stelden voor alles voor ons te regelen qua bestellingen en betalingen, met een strakke prijs van slechts €17 , al stelden ze voor om het mogelijk te maken voor alle Erasmussers.
    Na een mailtje via het International Office, een zelf in elkaar ‘geflanst’ design hielden Anton en ik een sign-in waar we dachten/hoopten op ongeveer 20-30 man.
    Tot onze grote verbazing werden we echter overrompeld en hadden we maar liefst 80 hoodies! deze zijn nu besteld en zullen volgende week zorgen voor een extra aandenken!

De rest van mijn dagen zijn hier eigenlijk vrij normaal, maar daarom niet minder leuk!
elke dag luier ik in bed tot een uur of 12, maak dan een uitgebreid Irish breakfast zodat ik van eerste keer ook mijn lunch heb gehad en ga ik dan tegen 13u40 met de Brookfield-shuttle-bus naar UL.

Daar zitten we meestal met een bende Erasmussers (een man of 10) in een apart lokaal dat we een beetje hebben opgeëist want de library is altijd veel te druk, warm, luidruchtig, traag internet en bankjes die vrij klein zijn (als mijn laptop op de bank staat heb ik nog net plaats voor mijn pennenzak)
In het ander lokaal zitten we aan grote ruime tafels, goede stoelen (mag wel met mijn rug), regelen we zelf de verwarming en de ruiten, hebben we supersnelle wifi, elektriciteit en de gezellige sfeer, beter kan eigenlijk niet!

Echt veel studeren we echter niet! zeker niet in vergelijkingen met mijn Therminal-methode! we blijven meestal tot rond een uur of 5 maar drinken af en toe een koffie, babbelen om het half uur, luisteren naar de muziek, wisselen foto’s uit en surfen wat rond of chatten en prutsen op onze laptop. maar met de moeilijkheidsgraad hier is het precies MEER dan genoeg!

Hier merk ik wel de nadelen van mijn ‘laptop’ zeker doordat ik mijn laptopcase heb moeten thuislaten omwille van bagagebeperking.
Als ik hem naar UL meesleur (wat ik nu bijna elke dag doe) moet ik steeds met mijn trekrugzak de baan op aangezien de laptop niet in mijn gewone rugzak past. daardoor ben ik al van ver herkenbaar! grote groene trekrugzak, groene regenvest en zwarte muts :)

Ook de batterij die na minder dan een uur al plat is, is niet meteen ideaal, maar zoals mijn roommate altijd zegt: ‘No problems, only Solutions’

voila, heb weer veel te veel neergeschreven, nadeel van in een schrijf-bui te zijn! alleen te hopen dat ik het op de volgende examens ook zo makkelijk heb om te schrijven want het zijn altijd essay-vragen.
waarschijnlijk vergeet ik nog veel andere zaken, maar dat wil enkel zeggen dat ik het nog altijd hartstikke naar mijn zin heb, en het toch enorm ga betreuren dat het binnen 2weken is afgelopen (niet dat ik niet naar huis wil komen, maar je snapt het wel)
Tot de volgende of tot in België !

een weekendje Ennis

Monday, November 16th, 2009

Hallo iedereen!

Twee weekends geleden, toen ik mijn blog voor de laatste keer up to date bracht, kwam ik eigenlijk net terug van wederom een ander klein avontuur, maar na de vorige 2 blogs had ik er even genoeg van!

Mijn weekend ging eigenlijk een simpel “staying @ brookfield” weekend worden. vrijdag avond hadden we op het gemak een klein get-together avondje met onze mannenbende van Brookfield ( ja een mannenavond met een goede Ierse whiskey hoort ook bij Erasmus). toen de avond op zijn einde liep (omdat Jonas zijn moeder eindelijk was aangekomen van de luchthaven) werden we opeens gecontacteerd door Darren

Darren is een Ier die we in de eerste weken al leren kennen hebben aangezien hij deel uitmaakt van de ‘international society’: de groep die allerlei uitstappen en activiteiten organiseert voor de Erasmus en Study-Abroad.

Darren woont namelijk in Ennis (ongeveer 20min rijden van Limerick) en nodigde ons uit voor het jaarlijks Ennis-festival van traditionele Ierse muziek. hij was er de avond ervoor naar toe gegaan en had gerealiseerd dat Jonas, Max en ik enorm genoten hadden van het optreden van een bandje in Noord Ierland (Darren was daar ook)
Aangezien Jonas bezoek had, gingen Max en ik met veel plezier in op de uitnodiging!

Die avond vertrokken we samen vanuit Brookfield richting Ennis met de auto van Darren (Darren heeft ook een kot in Brookfield).
Eens daar aangekomen werden we enorm hartelijk ontvangen door Darrens ouders in hun mooie grote huis (in tegenstelling tot de gemiddelde ierse woonst een echte villa)
De ouders waren enorm vriendelijk en blij ons te ontmoeten, de moeder van Darren is namelijk een business-mama die constant de wereld rondreist voor zaken waardoor ze een goed idee heeft van de Europa (veel Ieren hebben namelijk een meer beperkt idee over Europa en praten altijd over ‘the Mainland’)

Na een heerlijke maaltijd, klaargemaakt door de vader en een lang gezellig gesprek over alles, niets en nog veel meer, wandelden Darren, Max en ik 10min tot in het centrum van Ennis.

Het festival was anders dan ik had verwacht, geen podia, hekkens, inkom, … eerder een klein dorpje bestaande uit ongeveer 4 straten dat gezellig druk. In elke straat had je diverse traditionele Ierse pubs en that is where the magic happend!
Alle pubs hadden namelijk een open-door-policy: vanaf 20u had je in elke pub een hoek met tafels en stoelen dat voorbehouden was voor muzikanten. De optredens tijdens het festival waren namelijk helemaal niet vastgelegd! Elk jaar komen alle muzikanten die willen naar Ennis en gaan willekeurig een pub binnen en nemen plaats in de voorbehouden plaats. Daar ontmoeten ze een hele resum van andere muzikanten, varierend van bagpipes, fidles (Ierse viool) accordeons, Irish flute, gitaar, ierse drum, …
Wat we te horen kregen was fantastisch! allemaal traditionele artiesten die improviseren, genieten, klassiekers spelen, …
en dat allemaal met een super lekkere Guinness (je hebt veel verschil tss de pubs, hier waren ze perfect)

De volgende ochtend werden Max en ik wakker na een zalige nacht in de guestroom, toen we beneden kwamen zaten Darren en zijn ouders een beetje the ‘chillen’ in hun ‘veranda’ (ik zou het een uitbouw met een dak noemen)
we werden wederom vriendelijk ontvangen met thee, zachte muziek en de zon die door het glas ons een zalig zondag-ochtend gevoel gaf!
De moeder van Darren maakte tenslotte een heerlijk echt typisch Iers ontbijt, zelfs de vader was content omdat het duidelijk geen wekelijkse gewoonte is! Bacon, sausages, eggs, beans, toast, … (spek, worst, ei, bonen, toast –> klinkt beter in het engels)

Op dat moment beseften Max en ik maar al te goed dat dit ons eerste echte thuis-gevoel was in maanden! namelijk de eerste keer dat we niet wakker werden in een kot, appartement, hotel, hostel, bus, …
En ik moet het eerlijk toegeven: op dat moment miste ik thuis echt voor de eerste keer! Maar dan wel op een positieve manier!

 

voorbije week was een vrij drukke week met presentaties, essays, deadlines, feestjes, … gelukkig is het na woensdag gedaan met de eerste 3 dingen!
nu hollen want binnen 12min heb ik een groepswerk aan de andere kant van campus! gelukkig is het droog, zelfs zonnig (maar ijzige wind)

Cheerio!

Some catching up to do !! Northern Ireland

Sunday, November 8th, 2009

Het begon allemaal de zaterdagmorgen omstreeks 7u (stond op om 5u40 wat trouwens het vroegste is ooit in Ireland)

de busrit gedurende 6uur was lang, maar gelukkig niet al te saai! Een echt voordeel van op de bus te zitten met allemaal Erasmussers en Study-abroad (onze groep telde in totaal 50 man)

tegen de middag kwamen we aan in Belfast, eerst indruk: grote stad, mooier dan ik dacht.
Na het inchecken in de jeugdherberg, waar we een zalige 28-dorm hadden ver weg van alles en iedereen,  gingen we terug op de bus (ja klinkt verschrikkelijk), maar dit keer voor een guided-tour door de stad.
Onze gids was een Belfastenaar (of hoe je het ook zegt) in hart en nieren! trouw en zijn Ierse roots, respect voor de geschiedenis van de stad!
Dan pas beseften we allemaal hoe en wat Belfast eigenlijk was!

We horen er thuis wel af en toe iets van, leerden erover in geschiedenis en zagen het misschien zelfs in een paar films, maar man man man, het is indrukwekkend! het maakt een mens stil!

Die avond gingen we na wat kennismakingsspelletjes (want we kenden de amerikaanse delegatie eigenlijk nog niet) de stad in.
Al snel bleek dat de overgrote meerderheid gewoon naar 1 of andere club gingen waar je 15euro inkom mocht betalen en dan de dag erna eigenlijk een Gay-club bleek te zijn.
Zeer blij was ik dus toen Max, Jonas (duitsers), Kristin(Ijsland) en ik besloten om eerst de 2 oudste en meest bekende pubs van Belfast te gaan opzoeken. kwestie van geschiedenis en een goede guinness  te combineren.
In de eerste bar hadden we trouwens een enorm eerlijk gesprek met een paar ‘locals’, mannen van 30-50 die met ons vanalles besproken (zelfs het gevoelige onderwerp van ‘The Troubles’ )

even los van het verhaal: dat is het zalige aan de Ierse pubs, je kan met iedereen zo gemakkelijk een gesprek beginnen en iedereen is klaar en open voor een gesprek! totaal anders als thuis als je het mij vraagt!

op weg naar de 2de bar besloten we om een taxi te nemen, iets wat zeker aan te raden is in een stad dat je niet kent!
Bovendien was het voor Max, Jonas en mij de allereerste ervaring met de typische Britse taxi! zalig gewoon!
niet alleen was het spotgoedkoop in vergelijking met in Limerick (ongeveer de helft), maar zo’n taxi is enorm ruim en tenminste een echte taxi.
de Britse taxi is namelijk eigenlijk geen auto vinden wij! het is iets apart, net zoals een bus verschilt van een auto!

de volgende dag gingen we met een paar ergens in een kleine coffeebar ontbijten (omelet met alles er op en er aan)
De Busrit van Belfast naar Derry was helemaal anders! (je moet maar eens op maps.google.be kijken) we gingen namelijk helemaal langs de kust en maakten 2 fantastische stops

  • Carrick-a-rede: een punt waar je door middel van een touwbrug op een eilandje geraakt.
    dit was enorm de moeite aangezien er een stevige wind stond en serieus wat neerslag het echte Ierse gevoel versterkte!
    Ook al is The Cliffs of Moher veel imposanter, door het stormachtige weer hier kregen we een zotter gevoel van de woeste natuur.
  • Giant’s Causeway: een rotsformatie dat er uitziet als opeengestapelde kasseien die precies het overblijfsel zijn van een kassei-baan in de zee!
    Zo dachten ze ook vroeger want er is een mooi verhaal rond:

    • De Legende gaat dat de Ierse reus Finn McCool een pad door de zee (causeway) naar Schotland bouwde om met zijn Schotse tegenhanger Benandonner te vechten. Op het moment dat Fionn in Schotland aankomt ziet hij dat Benandonner nog reusachtiger is dan hijzelf en vlucht terug naar Ierland. Daar aangekomen, achtervolgd door de Schotse reus, vraagt McCool zijn vrouw hem te vermommen als baby. Op het moment dat Benandonner in Ierland aankomt ziet hij de vrouw met de baby, waarbij hij schrikt van de grootte van het kind, aannemend dat de vader van zo’n groot kind vele malen groter, en sterker, zal zijn dan hijzelf en vlucht terug naar Schotland. Op zijn vlucht vernielt Benandonner het pad. Alleen het begin in Ierland en het eind in Schotland (Fingal’s Cave op het eiland Staffa) blijven bestaan.

Enorm indrukwekkend, allebei! de foto’s die je er van ziet zijn slechts een fractie van wat het echt was!

Die avond waren we allemaal vrij uitgewaaid dus besloten we om naar een traditionele pub te gaan voor wat traditionele muziek!

Er is heus veel meer te vertellen over deze trip, maar ik ga het bij dit laten want heb een beetje last van een ‘writersblock’
En ik zit vooral met de herinneringen van vorig weekend in mijn hoofd!

Fred out

Some catching up to do !

Sunday, November 8th, 2009

oké we starten bij de laatste post die dateert van 16 oktober (I should be ashamed)

zoals ik daar zei, ben ik die zondag inderdaad naar Adare geweest.
Adare is een ultra klein dorpje dat eigenlijk maar bestaat uit 1 straat.
Wat het dan eigenlijk zo aantrekkelijk maakt zijn de typische authentieke huizen, allemaal zeer kleine ruitjes, deurtjes en een dik strooien dak!
Na daar een zalige lunch te hebben verorberd gingen we richting het golfterrein.
ongeveer 70% van de oppervlakte van Adare is namelijk een immens golfterrein.
Op het golfterrein zijn verschillende ruïnes van oude huizen, een abdij, kasteel (dat omgevormd is tot een luxueus hotel/restaurant) en veel uitgestrekte natuur. Daarom is het golfterrein ook open voor wandelaars en waren er redelijk wat toeristen.

allemaal mooi en aangenaam en het was eigenlijk een ideaal dagje uit voor Huiam (een meisje van Rotterdam), Yoann (franse roommate) en ik (you know who)

oké meer daarover ga ik niet vertellen, te veel ander blog werk!

volgende post coming up!

by the way: http://picasaweb.google.com/FreBa.Limerick/

foto’s van Adare onder “16-10-09 Limerick Autumn” helemaal beneden

Too busy

Wednesday, November 4th, 2009

hey everybody!

Ik schrijf dit uiterst kort stukje tekst gewoon om te zeggen dat ik besef hoe ver ik achter zijn met mijn verslag!

maar de laatste weken zijn ontzettend druk geweest! en de nabije toekomst voorspelt zowat hetzelfde!

de dag na mijn Northern Ireland-trip (Belfast–Derry) had ik een midterm-exam voor Marketing
–> een C3 is mijn resultaat, wat hier betekent juist geslaagd (vrij tevreden over als je weet dat ik geen tijd had om deftig te studeren)

ook de afgelopen 2weken waren constant druk! ik heb namelijk vrijdag, maandag en de vrijdag erachter al mijn deadlines van al mijn werken.
In tegenstelling tot in Gent is het hier enorm veel groepswerken, essays, assignments, case-studies, projects, … die telkens op 40 tot 60% van de totale score staan (vrij belangrijk dus)

de afgelopen dagen waren zelfs zo druk dat ik elke dag van 9 tot 22-23 bezig ben met school (lessen, tutorials, meetings, research, …)
niet meteen de leute van de voorbije 2maand!

20 november is de storm voorbij, maar dan zullen we ons moeten smijten op de opkomende examens!

8, 15, 16 en 19 december mag je gerust duimen want dan is het zover! en de 22ste december is Fred back in Belgium!

dus hopelijk zo snel als mogelijk een deftige update!

(letterlijke vertaling van as soon as possible –> nadeel van denken in het engels)

Groeten

Een verslag van een korte week

Friday, October 16th, 2009

Hallo iedereen,

vrij snel een nieuw verslagje, maar had een half uurtje en aangezien mijn blog updaten iets leuker is dan een tekst van marketing lezen…

Dinsdag en woensdag had ik vrij, en woensdag (na mijn vorig verslag) ging ik een beetje aan het werk voor school.
Universiteiten/Hoge scholen zijn hier namelijk totaal anders dan in België!

Eén van de gevolgen daarvan is dat ik voor elke module (dat 6 credits waard is) een essay, casestudy, teamwork, presentation, … heb.
En al deze projecten tellen zowat voor 40 tot 60% mee.
‘The downside’ aan al deze projecten is dat het allemaal in teams is, waarmee je elke week moet mee afspreken en dat de deadlines allemaal samenvallen tussen 6november en 18november.
Er staan mij dus een paar drukke weken te wachten!

Het komende weekend doe ik het een beetje rustiger aan! geen 2daagse trips voor mij dit weekend! Misschien gaan we zondag eens tot in Adare (een mooi stadje op 15km van Limerick) maar dat hangt af van het weer!

Over het weer gesproken:
Het weer hier is alles behalve Iers, maar dat is nu eens iets wat ik helemaal niet erg vind!
Het is namelijk zo dat Juli en Augustus verschrikkelijk regenachtig waren, waardoor de zomer voor de Ieren letterlijk in het water viel!
September echter, was de beste september ooit (sinds ze begonnen meten dus) op vlak van temperatuur, zon, neerslag, …
Ook oktober had ik me helemaal anders voorgesteld!

oké we hebben al regen gehad, maar toch moet ik eens goed nadenken wanneer de laatste druppels vielen! (iets wat ik dacht dat omgekeerd ging zijn)
Elke trip dat ik al deed had ik enorm ‘geluk’ met het weer, buiten de regenachtige zaterdagnamiddag in Cork (die we doorbrachten in de Jameson-distillery)
De ochtenden zijn vrij fris, met een trui, (nieuwe) vest, (nieuwe) sjaal en (nieuwe) muts is het echter zeer goed doenbaar! zelfs het 5u durende fietstochtje!
tegen de middag gaat de trui al direct de rugzak in want meestal komt tegendan de zon erdoor!
Fris blijft het wel, 12-16°, maar dat valt best mee! bovendien zalig om na een dag school terug te fietsen naar Brookfield met mijn muts, koptelefoon en het zonnetje!
Een frisse neus én een stralende zon! zalige herstweer dus!
daarnet fietste ik bovendien door een gaanderij van bomen met de zon die er door schemerde, bladeren die vielen en een zachte wind die speelde met de bladeren! (je zou er bijna een gedicht/schilderij van willen maken)

Volgende week een vrij drukke week! bijna elke dag een meeting met één van mijn teams voor een groepswerk.
en dinsdag om 17u een voordracht/interview/… met Willie Walsh, CEO van British Airways!
Indrukwekkend persoon en zeer belangrijk voor een aantal van mijn vakken! (zoals Change Management, Management Consulting en International Management)

Ik zou nog wat kunnen vertellen over het dagelijkse leven hier in Ierland, maar mijn op te vullen half uurtje is zonet opgevuld!

Tot de volgende!

F.

Galway and the Cliffs of Moher

Wednesday, October 14th, 2009

Dag iedereen!

Het is alweer woensdag en ik moet nog verslag uitbrengen van mijn vorig weekend! de foto’s staan trouwens weer op http://picasaweb.google.com/FreBa.Limerick/

Mijn weekend ging richting Galway, een klein toeristisch stadje ten noorden van Limerick.
Onze reisgroep bestond uit 9 reizigers, waaronder ook Dries en Greet: 2 vrienden van Anton die op bezoek waren voor een weekendje!

Annika en Achim (duits koppel) waren onze chauffeurs aangezien je voor deze trip best auto’s huurden! En omdat je 23 moest zijn om een auto te mogen huren kon ik niet chauffeur spelen!
Zaterdagmorgen begon onze trip! Na een kwartiertje wennen aan het links rijden, ging de tocht vlot en zonder noemenswaardige gebeurtenissen!

Eens aangekomen in onze jeugdherberg in Galway, werden we verwelkomd door een nederlandse die daar sinds eind augustus werkte. (wij waren voor haar de eerste nederlandstaligen die ze tegenkwam dus was enorm onwennig om nederlands te spreken)
We besloten om eerst en vooral het stadje te verkennen!
Na wat gewandel door de straten (met een gele kip/kind aan de leiband en een ierse ‘bagpipe’ –> zie foto’s) kwamen we terecht op het wekelijks marktje vol met kraampjes met groenten, typische markt-geschenkjes, falafel, pretzels, bagels, donuts, oesters, hamburgers, …
We besloten dan ook om daar onze lunch te houden! en de oesters van 1/stuk smaakten zeer goed!

Erna gingen we langs de riviertjes richting de kust, gekenmerkt door enorm mooi uitzicht, in de verte wat eilanden en de kust zwart van de planten/algen/ weet ik veel.

Eens terug besloten we om te gaan dineren in een restaurantje dat werd aangeraden in onze gidsen!
een voorgerecht van gerookte zalm met bruin toast, groentjes en een soort saladedressing
Na dit heerlijke voorgerecht verorberd te hebben, beseften we allemaal dat we eigenlijk al vrij voldaan waren.
Het hoofdgerecht was ‘Shepherds pie’  traditioneel brits/iers bestaande uit een onderlaag van vlees/saus/groenten en weet ik was, en bedekt met kaas en puree.
allemaal super lekker, en op het einde nog een theetje om de maag te sussen.
Dit alles (en een pintje tijdens de maaltijd) kostten slechts 20 euro, wat een aangename verrassing was voor ons allen!

de zaterdagavond werd afgesloten in pracht door een livebandje in ‘The King’s Head’: Galway’s beroemste en meest aangeraden pub/club!

De volgende ochtend waren we echter allemaal niet zo ‘alive and kicking’
Die nacht werden we namelijk allemaal wakker gehouden door een andere duitser die in onze kamer sliep (nadeel van jeugdherbergen) en overdreven luid snurkte! zelfs zo luid dat je er wakker van wordt! Is toch raar dat iemand die weet dat hij ZO hard snurkt, toch zonder enig probleem in een kamer van 10man een nachtconcert houdt!

Na een stevig ontbijt met voldoende koffie (bij mij was het een White Café mocha latte) doken we de auto in om richting The Cliffs of Moher te gaan.
onderweg hielden we hier en daar nog even halt om wat toeristische maar mooie plekjes te bekijken, winkeltjes te bezoeken en wat Fish ‘n Chips te eten als lunch

The Cliffs of Moher is zowat hét uithangsbordje van Ierland, Enorm indrukwekkende kliffen die loodrecht de dieperik induiken en die constant aangevallen worden door de woeste oceaan!
Daar kwamen we een erasmusbende van Dublin tegen, samen met honderden andere toeristen.

Op de foto’s zie je tegen het einde ook een bord met ‘Please do not go beyond this point’
vrij grappig aangezien iedereen verder ging aangezien je daar tenminste wat kon zien! (derest was allemaal met muurtjes, …)

die zelfde avond was het alweer tijd om afscheid te namen van Dries en Greet, aangezien ze de volgende ochtend opnieuw in gent naar de les mochten!
voor ons niet veel anders, buiten het feit dat we dinsdag en woensdag vrij hadden/hebben.
het is namelijk ‘UL open days’ (opendeurdagen waardoor er geen lessen zijn)
al zijn die dagen voor mij een reden om eindelijk eens 2dagen rust te hebben na alle weekendjes, uitstapjes, …
en was het idee om dan mijn schoolwerk in te halen en ons appartement onder handen te nemen.
Het appartement is volledig proper, was is gedaan, kamer opgekuist (zelfs sanitair onder handen genomen)
Maar het schoolmateriaal is nog steeds in de rugzak, onaangetast sinds maandag. Misschien iets wat ik na dit bericht zou moeten doen!

Gegroet en tot in den draai!

Kayak in Kerry!

Wednesday, October 7th, 2009

Hallo allemaal!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets van me liet weten!
De reden daarvoor is echter vrij simpel: het is hier ongelofelijk druk, is de positieve zin!

eerst eventjes kort over vorige week:

Na de week ervoor vrij ziek te zijn, kwam ik eindelijk weer onder de mensen!
Na alle avonturen van de anderen te aanhoren, vonden we het dan ook hoog tijd om wat schade in te halen!
en dit deden we de woensdagavond!
In the Groody bar (de dichtst bijzijnde bar) was het namelijk Karaoke-night!

Één voor één gingen we door de map vol liedjes, opnieuw en opnieuw, afvragend welk liedje niet te moeilijk is, en waarvan je de tekst toch een beetje kent!
Timo, onze Finse kameraad, beet de spits af en deed dit in stijl! Wat we namelijk nog niet wisten was dat hij zanger is in een Fins bandje.
Ineens stonden we niet te springen om achter hem te komen!
Maar weldra zorgden de plaatselijke Ieren dat het te verwachten niveau niet al te hoog lag, dus gingen we allemaal tekeer!
Erna volgenden we de Ierse bende richting ‘The Lodge’ een plaatselijke pub/club dat open blijft tot 2u (wat hier vrij laat is).

Vrijdag om 5u begon mijn volgende avontuur: Kayak-weekend met de ULKC (University of Limerick Kayak Club) naar Kerry

Kerry ligt ten zuid-westen van Limerick. Het was echter niet de eerste keer dat ik daar was, want Killarney (mijn eerste trip) ligt namelijk in het begin van de regio ‘Kerry’. En dat was dan ook het stadje waar we verbleven in een jeugdherberg en brachten we de vrijdagavond daar door met de ganse groep.
43 kayakfanaten waaronder slechts 4 internationale studenten. Ideaal om op en top te integreren in het Ierse leven!

Als ik denk aan kayaken, denk ik automatisch aan rivieren, maar niets was minder waar!
aangezien het de laatste weken te weinig geregend had, (ja we hadden geluk met het weer) waren de rivieren te ondiep en konden we geen spectaculaire stroomversnellingen vinden.
Daarom gingen we naar de baai van Dingle.
Eens daar aangekomen werden we bijna omver geblazen van de hevige wind, dus besloten we om eerst de duinen onveilig te gaan maken en te wachten tot de wind ging liggen.
De kayakclub zou de kayakclub niet zijn, mochten ze zelfs in de duinen niet proberen kayaken! En dat ging verrassend goed!

Iets later, toen de wind ietwat was afgezwakt, trokken we moedig onze wetsuits aan (surfpak, zwemvest, helm, …) en gingen we met een boot op de schouder richting de zee!

Vooraleer ik de ervaring kan beschrijven moet je eerst weten dat je dé beste golven in de Europa om te surfen in Ierland vindt! Ik had er zelf ook nooit aan gedacht, maar na dit weekend kan ik daar wel inkomen! Enkel het weer schrikt veel surfers af!

Volgens onze Kayak-pro’s was het zaterdag echter vrij rustig en dus ideaal voor de beginners om de zee te lijf te gaan!
het zalige aan kayaken op de zee is dat je op de golven bijna kunt ’surfen’!
In het begin moet je diep genoeg in de zee geraken door recht op de golven in te peddelen (waardoor je telkens een ’splash’ van zout water over je heen kreeg).
Eens je diep genoeg bent, moet je wachten op ‘dé golf’, eens je een ideale golf gespot hebt, draai je de boot en begin je als een gek te peddelen richting het strand. In het begin vorder je nog wat, maar net voor de golf aankomt word je helemaal naar achter gezogen.
Door een combinatie van evenwicht, naar achter leunen, peddelen beland je ineens óp de golf en begin te enorme snelheid te ontwikkelen en helemaal mee te ’surfen’ met de golf!

Na een paar succesvolle ‘rides’ maakte ik echter de fout om te laat mijn boot te draaien waardoor je dan zijdelings getroffen wordt door een immense golf.
resultaat–> kapseizen en een boot vol water! niets ergs, gewoon een frisse duik en terug zwemmen naar de kust om daar je boot uit te kieperen en erna de zee terug te lijf te gaan!
Na het kayaken gingen we allemaal opwarmen in een oude Ierse Pub/restaurant dat was overgenomen door een stel Chinezen die het half hadden omgetoverd tot Chinees restaurant.
Enorm bizar om rijst, chips en curry te eten in een oud-uitziende Ierse bar!

Die avond waren we allemaal volledig kapot maar voldaan!
De avond plannen waren echter niet chillen en rustig aan! De party die avond stond in het teken van ’speelgoed uit je kindertijd’
sommigen gingen er enorm ver in (zoals de Lego-mannentjes), ikzelf besliste echter pas donderdag avond om mee te gaan op het weekend dus was niet in staat om een kostuum te vinden (niet dat ik dat zo erg vond)

Na een spetterende nacht vol lego, action mans, gameboys, … hadden velen het vrij lastig om zondag morgen er fris uit te zien aan het ontbijt!
Aangezien ik op weekend was met 39 Ieren werd ik ondergedompeld in ‘the Irish breakfast’:
eggs, bacon, sausages, beans, ketchup, toast, …

Zondag gingen we naar de andere kant van de baai van Dingle, omdat er naar verluid zottere golven waren!
En gelijk hadden ze!
golven van 4-5 meter en om de 5minuten een mini-tsunami waardoor het strand ineens overspoeld werd met bijna een halve meter water (ideaal om te vertrekken met een kayakboot)

Normaal kapseizen gebeurt zijdelings, als het ware een ‘zijdelingse salto’
Op deze golven maakte ik echter een ‘achterwaartse salto’!
Ik was namelijk vrij diep en werd constant overspoeld met woeste golven waardoor ik gedurende 5seconden water in mijn ogen had.
Maar opeens kwam er een gigantische vloedgolf net na een andere golf waardoor ik me niet op tijd kon draaien.
de golf was ongeveer 6-7 meter en op het moment dat ik om hoog was aan het gaan op die golf (waardoor mijn kayak verticaal kwam) brak de golf net boven mij waardoor ik als het ware achterover werd geslingerd met kayak en al.

ZALIG, KICK, ADRENALINE, OVERWELDIGEND, … zijn slechts enkele woorden om dit te beschrijven!

@ mama: best dat je het niet op voorhand wist, zoals beloofd vertel ik de zotte dingen pas achteraf!

tot zover mijn weekendje Kayaken!

Toen ik trouwens terug in Brookfield arriveerde, hoorde ik van een feestje in Brookfield georganiseerd door mijn roommate in een ander appartement.
De afterparty was echter in mijn living waardoor mijn living bij aankomst overdreven proper was (vriendelijk als hij is, kuiste hij alles voordat ik terug kwam)
Maandag kreeg ik echter een brief van de receptie-manager omtrent ‘Bad behavouir’
Er was zaterdagnacht namelijk vrij veel lawaai geweest en dat was duidelijk in het verkeerde keelgat geschoten bij het Management.
Gelukkig had ik een goed Alibi, want Yoann (mijn roommate) heeft een officiële waarschuwing gehad en zal bij herhaaldelijke klachten uit Brookfield gesmeten worden!

Het is namelijk zo dat studenten hier volledig anders behandeld worden dan in België!
In Gent kan ik toch zeggen dat de autoriteiten, security, universiteit, hogeschool, … de studenten in het algemeen behandelen als volwassen individuen die zelfstandig genoeg zijn om hen plan te trekken!
hier is alles echter veel meer middelbaar-mentaliteit!
in de lessen bijvoorbeeld wordt aanwezigheid genomen en bij sommige krijg je zelfs 15% van je punten door gewoon aanwezig te zijn!
bovendien worden slides hier gegeven met in te vullen delen, waardoor je zeker in de les moet zijn om goede notities te hebben.

In de On-Campus-accommodatie is het zelfs zo dat er om de 2 weken room-inspection is!
Inderdaad, om de 2 weken komen ze controleren of je vloer niet te vuil is, je afwas gedaan is, je sanitair proper is, …

Voor al de Internationale Studenten is het daarom wennen aan deze ‘kinderlijke’ aanpak. Al worden we toch vaak anders behandeld aangezien we niet-iers zijn!
dit klinkt cru om te zeggen, maar na gesproken te hebben met wat security mensen, politieagenten, docenten, … (aangezien iedereen sociaal en vriendelijk is als je zegt dat je erasmus bent) moet ik toch concluderen dat deze ‘kinderlijke’ aanpak precies de enige manier is om de Ierse studenten in te tomen!
vooral de eerste jaars zijn de problematische gevallen! Het middelbaar onderwijs is het namelijk zeer strict (met uniform, gedragsregels, …) en wanneer ze op de universiteit komen mogen ze ineens alles! drinken, feesten, trainingsbroeken dragen in de klas, …
Maar genoeg over de Ieren, er zijn namelijk evenveel super sociale, vriendelijke en volwassen studenten! eens het 2de jaar verliezen ze duidelijk hun wilde haren!

en om van de hak op de tak te springen:

daarnet had ik bovendien mijn eerste ‘examen’
een meerkeuze-test dat op 10% van de punten stond voor ‘International Management’
Maar overdreven moeilijk was het niet!

en om op de laatste tak te springen:

Volgend weekend ga ik naar Galway en ‘the cliffs of Moher’ (je moet het maar eens googlen)
Samen met 8 andere Erasmussers en bezoekende Belgen (voor Anton) gaan we 2 auto’s huren.
dus volgende week mag je het volgende verslag verwachten :-)

Foto’s van mijn weekend :

http://picasaweb.google.com/FreBa.Limerick/031009KayakKerry#

Bovendien mijn excuses voor de ellenlange berichten, maar eens ik begin te typen, moet het er allemaal uit!
al dan niet door elkaar-choatisch en vol mijn fouten :-)

Bye!

ps: als er mensen zijn die eventueel op bezoek willen komen, gelieve het op tijd te zeggen wanneer en met wie aangezien het hier echt plannen is!

Cork

Sunday, September 27th, 2009

Hallo iedereen!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik verslag uitbracht! De reden hiervoor is het feit dat ik geconfronteerd werd met 3-4 dagen ziek zijn!
Ondertussen ben ik alweer een mens dus geen zorgen!

Ik moet bovendien nog verslag brengen van mijn weekendje naar Cork, here it is!:

Vorig weekend Killarney met 3 Duitsers, dit weekend met maar liefst 17 Erasmussers richting Cork!
Het was vroeg, heel vroeg voor iedereen!
omstreeks 7u30 gingen we met twee taxi’s vanuit Brookfield Hall op weg naar het busstation in Limerick.
Eens daar aangekomen was derest er ook al!
Na onze eerste koffie en wat gebabbel en gepraat schoot ons te binnen dat het een legendarisch weekend ging worden!
Niet alleen omwille van de geplande activiteiten, de grote groep maar ook het percentage Belgen!
Jawel, voor eens waren wij zelfs het sterkst vertegenwoordigd!
Anton, Jason en ik waren de trotse vertegenwoordigers van Vlaanderen. Maar ook onze Waalse landgenoten waren van de partij!
Claudio, Vito, Celine en Virginie  zijn allevier van Liège, spreken Frans (natuurlijk), een heel klein woordje Nederlands (verder dan hallo en wat vunzige woorden komen ze niet) en Engels met het typische Franse accent!

Na de verschrikkelijke busrit van ongeveer 2u (zeer vergelijkbaar met de Killarney-bus) kwamen we aan in Cork.
De jeugdherberg stond ons al meteen aan! Zeker omdat we daar aankwamen als ware invasie! Na wat overleg bleek het ons bovendien ideaal te zijn om een boysroom en girlsroom te hebben!

Iets later trokken we Cork voor de eerste keer in!
Na even zoeken kwamen we terecht in ‘The English Market’ een indoor markt vol met kraampjes gesorteerd volgens soort: slagers, visverkopers, kazen, alle soorten broodjes, gebak, …

Na hier eventjes door te lopen besloten we om vaart te zetten richting ons eerste geplande bezoek:
terug naar de bushalte, bus op voor 15min en dan aankomen in Midleton zagen we meteen waarvoor we kwamen: ‘The Jameson Distillery’
Na een rondtrip doorheen de toenmalige productielijn, de hedendaagse methodes en wat achtergrond informatie rond de stichter werd het tijd om Jameson aan de lijve te ondervinden!
Ik had bovendien het geluk om bij één van de acht topproevers te mogen zitten!
samen met Jonas, Anton, Kristin en 4 oude Amerikaanse mannen mochten wij de Schotse, Ierse en Amerikaanse Whisky naast elkaar proeven!
En ik moet zeggen, geef mij toch maar een goede Schotse Whisky!
voor deze ervaring kreeg ik zelfs een ‘Certificaat’ !

Eens terug in Cork gingen we eerst eens naar de bevoorrading: Burger King (wegens coupons was dit de goedkoopste keus)
Na de namiddag door te brengen in, rond en door Cork besloten we om een plaatselijk guinness-variant te gaan drinken in ‘The Whitehouse’ een bar dat aangeschreven stond in onze gidsen als een aanrader.
Beamish is die Variant, en we zagen bovendien bij onze rondwandeling een reuzeblik (zie foto’s)

Wist je bovendien dat Heiniken ook hier in Cork gebrouwen wordt!

Die avond was er eerst Roomparty op ons kamer met heel de bende en bovendien 3 andere Erasmusstudenten die daar ook verbleven. En het einde van de avond brachten we door in een Pub/club waar één of ander bedrijfsfeestje aan de gang was vol 30-50 jarige feestgangers die blij waren om wat internationaal dansgezelschap te hebben.

De volgende morgen genoten we van iets het ontbijt dat we voor 3euro extra konden hebben!
Doordat we optimaal van ons ontbijt genoten, zorgden we dat dit bovendien onze lunch was! (van besparen gesproken! )
Eens uitgecheckt werd onze groep in twee gesplitst, een deel ging huiswaarts, wij gingen door en wandelden 20 minuten richting ‘Cork Prison’
Een heerlijke wandeling waardoor we een leuke zonnige indruk kregen van Cork en de buitenwijk waar er veel meer natuur was!
Cork is echt wel een zeer aangename stad, en stuk gezelliger als Limerick en heeft een ‘ziel’!
De gevangenis zelf was in orde, niet overweldigend, maar wel de moeite om te zien!

Als einde van ons weekend gingen we snel nog een Sub in de Subway gaan halen (super lekker trouwens)
en begonnen we aan onze hatelijke busrit huiswaarts!
Wederom een geslaagd weekend! Wederom veel mensen wat beter leren kennen!
Zelfs afgesproken met Claudio en Virginie dat we na Erasmus elkaars stad eens gaan bezoeken en elkaars gids zullen zijn!

Ziezo dit is zowat hoe mijn vorig weekend er uit zag!

Mijn week was niet echt de moeite om over te spreken!
maandag avond ging ik voor de 3de keer naar de fitness om wat te werken aan mijn conditie en rugspieren (zoals me werd aanbevolen door het UZ-onderzoek)
dinsdagavond ging ik gaan zwemmen, maar die avond voelde ik me al niet zo optimaal dus besloot ik om een uitje met de International Society (studentclub) aan me te laten voorbij gaan en enkel iets mee te gaan drinken in de warm-up-pub.
Daar maakte ik kennis met een problematiek die we in Gent ook kennen maar minder extreem: diefstal!
inderdaad, mijn 4jaar oude, afgedragen en veel-te-kleine maar emotioneel belangrijke lederen vest werd me die avond ontvreemd L
en als dat nog niet genoeg was, die nacht werd ik wakker met 38,6° C
Nu, bijna een week verder zit ik alleen in mijn appartement aangezien mijn roommate Yuann naar Dublin is voor de 250 jaar Guinness (iets wat ik ook van plan was).
Zo goed als genezen en klaar om er volgende week eindelijk weer in te vliegen!

Tot uw dienst!
Tot in den draai!